มัดรวมกันอยู่ใน “เลขที่ ๔๖ ลายงู อักษรธรรมล้านนา ภาษาบาลี-ไทยล้านนา ฉบับทองทึบ ๑๐ ผูก” หน้าทับต้น เขียนอักษรไทยด้วยปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน “ลายงู ผูก ๕” และจารอักษรธรรมล้านนา ระบุ “๏ หน้าทับเค้าลายงู ผูกถ้วน ๕ แลนายเหย รัสสภิกขุซมสร้างไว้ในพระศาสนาพร้อมกับด้วยญาติโยมพี่น้องชู่คนแล “ และเขียนอักษรธรรมล้านนาด้วยดินสอด “___บ้านดอนแจงแลนายเหย” ท้ายลาน ระบุ “กิริยาอันกล่าวยังสังวรรณนาจาเถิงนิยายลายงู ผูกถ้วน ๕ ก็สมเร็จเสด็จบอระมวลควรกาลเท่านี้ก่อนแล ฯ๛ ฯ บริบูรณเสด็จแล้วยามค่ำพอดีแลทุพี่เหย รัสสภิกขุซมสร้างไว้ปางเมื่อบวชอยู่วัดดอนแจงพร้อมกับด้วยญาติโยมพี่น้องชู่ผู้ชู่คน ธุวํ ธุวํ แก่ข้าแด่เทอะ ข้าขอได้เถิงสุข ๓ ประการ ขอหื้อได้เถิงนิพพานเป็นที่แล้วแด่เทอะ ข้าขอส่วนบุญอันนี้ไปรอดญาติพี่น้องครูบาอาจารย์แห่งข้าแด่เทอะแลหนอ” มีรอยแก้ไขด้วยดินสอดำ
มัดรวมกันอยู่ใน “เลขที่ ๔๖ ลายงู อักษรธรรมล้านนา ภาษาบาลี-ไทยล้านนา ฉบับทองทึบ ๑๐ ผูก” หน้าทับต้น เขียนอักษรไทยด้วยปากกาลูกลื่นสีแดง “ลายงู ผูก ๖”, จารอักษรธรรมล้านนา ระบุ “◌ หน้าต้น ลายงู ผูกปลาย ซ้ายหางตาสาวแลมายักคิ้วให้ สาวว่าไรใจชื่นบานเท่านี้แล ศรัทธาโยมอยู่โยมมากพร้อมกับด้วยญาติพี่น้องสร้างไว้ในพระศาสนาแล” ท้ายลาน ระบุ “กิริยาแก้ไขยังธรรมเทศนาอันกดเข้ามาในนิกายก็แล้ว กิริยาอันสังวรรณนายังนิยายลายงูชาดก อันพระพุทธเจ้ายกแต่เค้ามาจุจอดรอดเถิงปลายนิยายอันประเสริฐ หื้อบังเกิดกรุณาจิตปสาทะศรัทธาก็เที่ยงว่าจักสมฤทธีดังคำมักคำปรารถนาแห่งสูท่านทั้งหลายบ่อย่าชะแลกล่าวยังนิยายลายงู ผูกถ้วน ๗ ก็สมเร็จเสด็จแล้วเท่านี้ก่อนแล ฯ๛ บริบูรณเสด็จแล้วนายเลย ตัวบ่ดีสักน้อย ข้าอยากได้บุุญเต็มที ก็อดสาเขียดเอาก็บ่ดีได้แล ข้าขอกุศลนาบุญอันนี้ไปรอดญาติโยมพี่น้องผู้ข้าชู่ผู้ครูบาอาจารย์เทอะ ตนตัวข้าจักขอสุข ๓ ประการหื้อได้เถิงนิพพานเป็นที่แล้วแด่เทอะ” ลานสุดท้าย เขียนอักษรไทยด้วยปากกาเมจิกสีน้ำเงิน “ลายงู มี ๖ ผูก” มีรอยแก้ไขด้วยดินสอดำ
