ข้าเขียนแล้ววัน ๓ แรม ๑๐ ค่ำเดือนเจียง ปีสีมะโรง สร้างไว้ค้ำชูพระพุทธศาสนาชั่วอายุใบลาน ข้าพเจ้าธรรมสอนเป็นผู้สร้างพระพุทธศักราชล่วงแล้วได้ สองพันสี่ร้อยห้าสิบเก้า ขอหื้อได้เป็นประจัยแก่พระนิพพาน น ปจฺจโย โหตุ เม แก่ข้าพเจ้า ธุวํ ธุวํ ดังนี้แลนายเหย หน้าปลายบรรพชาแลท่านเอย สองลานสุดท้าย จารด้วยอักษรขอมไทย และอักษรธรรมล้านนา
ฉลากเดิมระบุ “คาถาอาคมผู้หญิง” คาถามนต์ข้าวกินมนต์น้ำกิน, มนต์ส้มป่อย, ตั้งสวดเสื้อผ้า, คาถาแก้เลือดแก้ลม, สลูบน้ำมันพริกน้อยหมากพลู, สลูบข้าวกิน, สลูบโจงผ้าอิตถี, คาถามนต์สวดให้คนรัก, คาถากั้งบัง, ยันต์ ฯลฯ
ยันต์ปิดเรือน, ยันต์ 8 ทิศ, ยันต์พระเจ้า 5 พระองค์, ยันต์อิติปิโส 8 ด้าน, ตำรายา, คำหุงข้าว, คำไหว้พระรัตนตรัย ฯลฯ
ต้นฉบับเขียนว่า “ศุรามศุ 1166 มุสิกะสังวัจฉะระมาฆะมาศ” เลขทะเบียนเดิม 33 กฏหมาย
