ป่าวเทวดา คือ คำประกาศเชิญเทวดามาชุมนุมในพิธีกรรม ซึ่งเป็นธรรมเนียมของชาวพุทธที่กระทำกิจพิธีมงคลหรือพิธีกรรมอื่น ๆ เช่น สะเดาะเคราะห์ เจ้าพิธี (ได้แก่ พระสงฆ์ หรือ เจ้าพิธี) จะกล่าวประกาศอัญเชิญเทพเจ้าเทวดาในสากลพิภพมาร่วมพิธีกรรมนั้นด้วย ดังที่ชาวภาคกลางจะใช้คาถาชุมนุมเทวดา ที่เรียกว่า “สัคเค กาเม จ รูเป …ฯลฯ” เมื่อประกาศเชิญเทพชุมนุมแล้วจึงเริ่มพิธีกรรมนั้น ๆ ต่อไป ทะเบียนของหอจดหมายเหตุสาธารณสุขแห่งชาติ คือ (23) สบ. 23.1.4/42 นายทองอ่อน สิทธิไกรพงษ์ได้มอบให้หอจดหมายเหตุสาธารณสุขแห่งชาติเก็บรักษา ข้อมูลอ้างอิง ธวัช ปุณโณทก. “ป่าวเทวดา, คำ : บทสวด.” สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคอีสาน เล่ม 8. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์, 2542: 2666-2668.
หน้าต้นกล่าวถึง ยันต์และคาถาต่างๆ เช่น ยันต์เต่าถบตีนเสา เป็นต้น หน้าปลายเกี่ยวกับเรื่องโหราศาสตร์ การทำนายเรื่องปริมาณน้ำกับการทำนา ทำไร่ จากนั้นเขียนด้วยลักษณะคล้ายจดบันทึกเรื่องที่สนใจ และบางส่วนเอกสารเขียนกลับหัว
การทำสำเนาดิจิทัลเอกสารโบราณฉบับนี้ ฐานข้อมูลเอกสารโบราณฯ จะถ่ายเรียงหน้าแบบตัวต้นฉบับสมุดไทย เพื่อให้ผู้ใช้ได้เห็นถึงสภาพของตัวเอกสารและการเขียนจริงๆ ของเอกสารโบราณเล่มนั้นๆ เสมือนกัทบผู้อ่านได้เปิดดูจากตัวเล่มสมุดไทย จึงไม่ได้มีการกลับภาพเอกสารโบราณ
เอกสารโบราณฉบับนี้ ตอนต้นกล่าวถึงตำรายา เช่น ยาแก้ไข้ ซึ่งมีเพียงไม่กี่หน้า จากนั้นกล่าวถึงการดูลักษณะของคน วันมงคล เป็นต้น เอกสารโบราณฉบับนี้มีหลายลายมือ ทั้งลายมือแบบบรรจง ลายมือหวัด ตัวอักษรทั้งเล็กและใหญ่ ส่วนลายเส้น ทั้งเส้นหมึกดำ หมึกน้ำเงิน และดินสอ
หน้าต้น กล่าวถึง ตำรายารักษาโรคซาง อาการและสูตรสมุนไพรในการรักษา นอกจากนี้ยังภาพวาดเป็นรูปคนและตำแหน่งของโรคอีกด้วย ส่วนหน้าปลายเป็นตำราทำนายฝัน ซึ่งเขียนเป็นร้อยกรอง และภาพยันต์ เช่น ยันต์กันศัตรู ยันต์กันหนู เป็นต้น
อาการมรณะญาณ หรือคัมภีร์มรณญาณสูตร เป็นคัมภีร์ที่กล่าวเกี่ยวกับการรับรู้หรือนิมิตของบุคคลก่อนที่จะตาย ซึ่งอยู่ในคัมภีร์ฉันทศาสตร์ หมวดตำราเวชศาสตร์
สมุดไทยบันทึกพระธรรมคดีเกี่ยวกับกรรมฐาน และตำราพยากรณ์ ทำนายต่าง ๆ เช่น พระกรรมฐาน, บทพิจารณาสังขาร, ตำราห่วง, ตำราอัคนิโรธ, ตำราฤกษ์ใหญ่, ตำรายาตรา, ตำราดูโชค, กาพย์พระมาลัย
สมุดไทยบันทึกตำราไสยศาสตร์ คาถา ยันต์ และตำราโหราศาสตร์ ว่าด้วยการทำนายพยากรณ์ต่าง ๆ เช่น ตำราทำนายฝัน, ยันต์ใส่หัวเรือ, ยันต์อิติปิโส, ยันต์ตรีนิสิงเห, คาถาเสกอ้อยกินแก้ไข, คาถา ๑๐๘, คาถาฆ่ามิตาย ฯลฯ
สมุดไทยบันทึกตำราโหราศาสตร์ พยากรณ์ ทำนายทายทักต่าง ๆ และมียันต์ไสยศาสตร์ต่าง ๆ เช่น ตำราสัพพัญญูเจ้าไว้ครั่ง, ตำรานางธรณีเลียบโลก, ตำรายามสูรย์, ตำราสูรย์ตก, ตำรายามแพ้วัน, แปลงชองนอน, ตำราวันไข้ถูกผี, ตำราวันแรกตัดผมลูกอ่อน, ตำราบ่องหู, ตำราวันหนูกัดผ้า, ตำราหนูกัดอวัยวะต่างๆ, ตำราวันตัดเสื้อผ้า, ตำราดูวันม้วย, ตำราสัตว์ขึ้นเรือน, ตำราโยกม้า โคลงโยคม้า, ยันต์มณีโชติใช้พันช่อง, ยันต์ใส่ท้างนาสัตว์บ่เบียน, ยันต์ใส่นางามข้าวงาม, ยันต์ใส่เยียข้าวกินบ่รู้เสี้ยง, ยันต์ใส่ไร่ฝ้ายลูกดก, ยันต์ใส่นาปูบ่กัดข้าว, ยันต์เยียข้าวโจรบ่ลัก, ยันต์ใส่ใบตาลเหน็บฝาเรือนดี, ยันต์ไฟแสนเตา, ยันต์ดาบแสนด้าม, ยันต์หน้าไม้แสนเกียง, ยันต์ฟันแทงบ่เข้า, ยันต์กาเผือกข่ามหน้าไม้, ยันต์เข้าสงครามดีแท้ ฯลฯ
