หน้าปกปรากฎข้อความว่า "บานชีย พ่อจาดข้ายเชื่อพาใหพู- มีชื่อชาย หญิง ไปปต้นบัยชีย ณ วัน ๖ ฯ๘ ๕ ค่ำ ปีมะโรงยังเป็นเอกศก เล่มนีเล่ม ๑ ||ะ", "เล่มนีเกบเงีนไดเสดบันชีแล้ว", "เรื่องราวสะมุนณี ถ้าคํนฎีจํงบูชา คํนรักชัวมันดาว้าแกลงกล้าวมัน นีว้าจะให้ดีหมีใช้ทีจะหมายมั่น"
ข้อความระบุว่า "หน้าต้นแผนหะกีกัตเลมนี ทาผูไดอานใหพีจ่ร่นา ทาพีตพัลงข่อม่อาษเทฺษ" และหน้าสุดท้าย "หนังสือเลมนี ข้า นายกูลาบเขยีนณ่วัน ๒ เดือน ๑๒ แรม ๕ ค่ำจุล่ศักราชพันสองร้อยเจ่าปีม่เสงทรัพศก" ตรงกับวันจันทร์ เดือน 12 แรม 5 คำ จุลศักราช 2070 หรือตรงกับพุทธศักราช 2251
บันทึกเรื่องทั่วไปหลายเรื่อง และหลายลายมือ เช่น ตำรายา ตำราแปรธาตุ เป็นต้น
ตำรายาและบันทึกเกี่ยวกับบัญชีผ้าและราคาผ้าแต่ละชนิด
เนื้อหาในสมุดไทย ดังนี้ พระราชบัญญัติเกษียณลูกทาส ลักาณะตัดฟ้อง ตำรายา ตำรารักษาโรคตา เป็นต้น
หมายเหตุ
การทำสำเนาดิจิทัลจะถ่ายภาพจากการเรียงหน้าตามฉบับจริง ดังนั้น ถ้าเอกสารตันฉบับเขียนสลับฝั่งการอ่านจะทำให้สำเนาที่ถ่ายอักษรกลับหัว
ข้อความหน้าต้นระบุว่า "พระพุทธเจาหนังศือโศลาสิด สั่งสอนหัวไจยไดว่า ทังปวงใหดี ถ้าและคักผูไทยไคยอานหนังสือเลมนีฎีนักแล"
หมายเหตุ
ต้นฉบับมีหลายมือทั้งหลายมือบรรจงและลายมือหวัด
ข้อความบันทึกว่า "หน้าต้นสูภาสีดทานเหอ" โดยหน้าต้นเป็นกลอนสุภาษิต หน้าปลายกลอนสุภาษิตต่อเนื่องมาจากหน้าต้น และแทรกโจทย์เลข 3 หน้า
เนื้อหาระบุถึง การแปลจากตำราอาหรับ ถ่ายมาเป็นภาษายาวีและภาษาไทย และมีการถามตอบปัญหาชีวิต
สมุดไทยขาวชำรุด ไม่ครบฉบับ หน้าต้นและหน้าปลาย เปิดอ่านจากฝั่งเดียวกัน
หมายเหตุ
การทำสำเนาดิจิทัลจะถ่ายภาพจากการเรียงหน้าตามฉบับจริง ดังนั้น ถ้าเอกสารตันฉบับเขียนสลับฝั่งการอ่านจะทำให้สำเนาที่ถ่ายอักษรกลับหัว
