เนื้อหาว่าด้วยตำราลมตำรับยาแก้ลมต่าง ๆ และยารักษาตามอาการโรคอื่น ๆ ยาบางชนิดก็มีหลายตำรับ เช่น ยาแก้ลมอัมพฤกษ์อัมพาต ยาแก้ลมกระไสยลมพานไสย ยาเขียวแก้ไข้ ยาเขียวใหญ่สารพัดโรค ยาเขียวมหาอุดมแก้ฝีสารพัด ยาเขียวหอมหอมกล่อมตับดับพิษ ยาภักคราษแก้สารพัดไข้ ยามหาอุดมใช้กินก็ได้ใช้ทาก็ได้แก้ฝีสารพัด ยาหอมสารพัดไข้ ยากวาดทรางต่าง ๆ ยาเลือด ยาบาดทะยัก ยาพรหมภักแก้เลือดทั้งปวง ยาสันนิบาตแก้คลั่ง ยาแก้หอบ ยาแก้สะอึก ยาแก้ปวดหัว ยาสมานคอเปื่อยปากเปื่อย ยาดองแก้ลม 7 จำพวก ยาริดสีดวงอก ยากำลังดี ยาแก้เหน็บชา น้ำมันแก้วใส่แผลถูกไฟ ยาอายุวัฒนะ ยาแก้อหิวา ยาแก้ระดูขาว ยาเขียวตรีพลา เป็นต้น
นอกจากนี้ในบางตำรับยายังมีคาถาเป็นตัวอักษรขอมไทยสำหรับสวดประกอบก่อนรับประทานยา
เนื้อหาเขียนด้วยตัวอักษรไทยและตัวอักษรขอมไทย ลายมือที่ใช้เขียนมีมากกว่าหนึ่งลายมือจึงคาดว่ามีผู้เขียนมากกว่าหนึ่งคน
เนื้อหากล่าวถึงตำรายาว่าด้วยสูตรยาต้ม ยากวาด ยาทา ยาดอง บางตัวยาก็มีหลายขนาน เช่น ยาแก้จับเชือม ยาแก้จับหน ยาแก้ลงใหญ่เป็นมหาโจร ยาแก้ไข้เนื้อสันนิบาต ยาแก้ไข้จับนาน ยาแก้คลังเชื่อม ยาแก้ลมกาลสิงคลี ยาแก้สะอึก ยาดองแก้ริดสีดวง ยาสัมฤทธิ์มหาพรหมณ์แก้ไข้ทั้งปวง ยาประสะขาวและยาประสะดำเป็นยาใช้ต่อกันเป็นยาแก้ไข้ ยาแก้พิษสัมแล้ง ยามหานิลแก้คุณผีคุณคน ยาประทานชีวิตแก้คลั่ง แก้สเลด ยาแก้ชัก ยาฝนแสนห้าแก้ร้อน ยาแก้เลือดคลั่ง ยามะเร็ง ยาเหลืองดับพิษฝีภายใน ยาต้มแก้ฝี ยาขับเลือดแห้ง ยาแก้ฝีในห้อง ยาสัตขันแก้เลือดเน่า ยาแก้ปวดหัว ยาแก้เปลวนาคราชแก้ตะมูกหญิงชาย ยาแก้โรคในโยนี ยาต้มแก้การสังคลี ยาหอมพรหมณ์พักตร์แก้บิด เป็นต้น ในช่วงท้ายมีเรื่องราวของพระมหาเถรเจ้ากับท้าวเวสสุวรรณที่ขับไล่ภูตผีปีศาจและมีบทสวดแทรกอยู่
ตำรายันต์ต่างๆ เช่น ยันต์จักพรรดิตราธิราช ยันต์ตะกรุดโทน ยันต์ลงผ้าประเจียด ยันต์ลงผ้าเช็ดหน้า เขียนด้วยอักษรไทย และอักษรขอมไทย ด้านท้ายเขียนกลับด้าน บางแห่งเขียนด้วยอักษรธรรมอีสาน
พระพุทธโฆษาจารย์ เป็นชาวอินเดีย เกิดในตระกูลพราหมณ์ และได้ร่ำเรียนจนจบไตรเพทตามธรรมเนียมพราหมณ์ก่อนที่จะมาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาโดยการชักจูงของพระเรวัตตะเถระ จากนั้นก็พากเพียรเรียนพระไตรปิฎกจนมีความรู้แตกฉาน ก็มีความคิดที่จะแต่งอรรถกถา แต่ในตอนนั้นที่อินเดียมีแต่บาลีพระไตรปิฎกเท่านั้น ดังนั้นท่านจึงได้เดินทางไปที่เกาะลังกาเพื่อแปลอรรถกาจากภาษาสิงหลเป็นภาษาบาลี และได้รจนาพระคัมภีร์วิสุทธิ-มรรคในขณะที่อยู่ลังกา
สมุดไทยขาวเขียนด้วยอักษรไทย ภาษาไทย เนื้อหากล่าวถึงโรคและตำรับยารักษาโรคในคัมภีร์ต่าง ๆ เช่น คัมภีร์มหาโชติรัตน คัมภีร์ปถมจินดา คัมภีร์กุมารรักษา คัมภีร์อภัยสันตา คัมภีร์อติสาร เป็นต้น
ตำรายาเกี่ยวกับโรคลม ในคัมภีร์ชวดาร เกี่ยวกับลมต่างในร่างกายที่ไหลหมุนเวียนอยู่ หากเกิดความผิดปกติกับลมดังกล่าวก็จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ได้ ซึ่งมีสูตรยาสมุนไพรที่ใช้รักษาโรคต่างๆ เหล่านั้นด้วย ท้ายเรื่องเป็นภาพยันต์ชนิดต่างๆ
เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับลักษณะทาส ๗ ประการ ได้แก่ ทาสที่เกิดในเรือนเบี้ย ทาสได้มาข้างบิดามารดา ทาสมีผู้ให้ ทาสที่ได้ช่วยเมื่อต้องโทษทัณฑ์ ทาสที่เลี้ยงดูมาในยามข้าวยากหมากแพง ทาสเชลย และทาสสินไถ่ การตกเป็นทาสประเภทต่างๆ การตั้งค่าตัว การไถ่ถอน การปฏิบัติตน สิทธิหน้าที่ของทาสประเภทต่างๆ ระหว่างทาสกับนายเงิน และผู้ที่เกี่ยวข้อง และอื่นๆ รวมทั้งกำหนดว่า ทาสคือ คนของพระมหากษัตริย์ ที่นายเงินจะลงโทษถึงตายไม่ได้
พระตำรับเลขเจ็ดตัว เป็นตำราโหราศาสตร์อย่างหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีเรื่องอื่นๆ อีก ได้แก่ วันจม วันฟู วันลอย, การดูสมพงษ์, ฉัตรสามชั้น, ตำรับชั้น, เทพจร และตำรายาแก้โรคกระษัยต่างๆ ซึ่งอยู่ในช่วงท้ายของหน้าต้นต่อไปจนถึงหน้าปลายและเขียนด้วยดินสอ จึงอาจสันนิษฐานได้ว่า ในส่วนที่เป็นเรื่องของตำรายาสมุนไพรนั้นเขียนขึ้นคนละคราวกับพระตำรับเลขเจ็ดตัว และโหราศาสตร์เรื่องอื่นๆ
พระมหาเวสสันดรฉบับนี้ ผู้เขียนได้บอกในตอนท้ายว่าได้เขียนตั้งแต่ต้นคือ กัณฑ์ทศพร จนถึงกัณฑ์นครกัณฑ์ ทั้งหมดสิบสามกัณฑ์ แต่ที่พบมีเพียงกัณฑ์วนปเวสน์จนถึงกัณฑ์นครกัณฑ์เท่านั้นรวมสิบกัณฑ์ เนื่องจากเอกสารไม่สมบูรณ์ เขียนด้วยฉันท์และกาพย์ ตอนสุดท้ายมีประชุมชาดก นอกจากนี้ยังมีเรื่องอื่นแทรกเข้ามาด้วย ได้แก่ เรื่องการคบมิตรที่ยกเอานิทานธรรมเรื่องนกแขกเต้ามาเป็นตัวอย่าง เรื่องมงคลทีปนี เกี่ยวกับการไม่คบคนพาล โดยยกนิทานธรรมเรื่องพระเทวทัตกับเจ้าชายอชาตศัตรู
