สมุดไทยขาวฉบับนี้บันทึกด้วยอักษรไทย ภาษาไทย และอักษรขอมไทย ภาษาบาลี สภาพเอกสารไม่ครบฉบับ แต่เนื้อหายังอ่านได้ ซึ่งกล่าวถึงตำรายาเกร็ด คือ ตำรายาที่ชาวบ้านเชื่อถือกัน บางที่อาจเรียกว่า ยากลางบ้าน เช่น ยามหานิล ยาเขียวหอม ยาแก้ลม ยาแก้ริดสีดวง ยาแก้ไข้สารีบาท ยาแก้กษัยกล่อน เป็นต้น
ตำรายากล่าวถึงโรคและตำรับยารักษาโรค เช่น ยาแก้คุณ ยาแก้คุณผีคุณคน ยาแก้ฝีที่นม ยาแก้ฝีในหู ยาแก้ฝีรำมะนาด ยาแก้ไอ ยาแก้ไอเสลด ยาแก้ริดสีดวงในท้อง ยาแก้ลม ยาเหลือง ยาแก้ซาง ยาจินดาขันบุตร ยากวาดซาง ยามหานินใหญ่ ยาจุดฝีดาษ ยาตานขโมย ยาแก้กาฬ ยามหาไข้ ยาสันนิบาต เป็นต้น
เอกสารโบราณกล่าวถึง ตำราดูดวงชายหญิง ตำราดูทิศ ดูฤกษ์ยามในการทำการมงคลล ตำราดูเสาและตำราปลูกเรือน จากนั้นกล่าวถึงตำรายารักษาโรคต่างๆ เช่น ยาเลือดระดูเสีย ยานิ่ว ยาแก้ขัดหนัก ยาแปรไข้ ยานัตถุ์ ยาจับไข้หัวลม ยาแก้ระดูไม่สะดวก ยาแก้ระดูธาตุ ยาดอง ยาแก้ลม เป็นต้น เอกสารโบราณชำรุด ไม่ครบฉบับ
สมุดไทยมบันทึกตำรายาสมุนไพรโบราณ เช่น ยามหานิล, ยากาน, ยาพ่นถอนพิษไข้ถอนพยาธิ, ยาเหลืองใหญ่, ยาเหลืองน้อย, ยาจุดกาน, ยาทรางธาน, ยาทรางขโมย, ยาแก้ลม, ยาผู้หญิงกินอยู่ไฟ, ยาแก้ทรางแดง, ยาคันธรักษา, ยากวาดปากเด็ก, ยาสดกินแก้เลือดทั้งปวง, ยากวาดรุทรางเด็ก, ยามะโหก ฯลฯ
สมุดไทยบันทึก ตำรายา และคาถาอาคมต่าง ๆ เช่น เวนข้าวสังฆ์, คำให้พร(แบบภาคเหนือ), ยาพันละดึกขี้ไม่ออก, ยาอยู่เดือน, ยาลูกอ่อนลงท้อง, ยาเขียวสรรพคุด, ยาแก้ลม, ยาเบื่อแก้ขี้ราก, ยากวาดเด็กทราง, ยาเขียวพระอินทร์หื้อ, ยาห้ามราก, ยากินแก้สะอึก, ยาแก้ลมตีนตายมือตาย, ยามะเร็ง, ยาอายุวัฒนะ, ยาขี้กลาก, ยาริดสีดวง, ยาเบา, ยาเมา, คาถาหัวใจกรณี, คาถาเสกสีผึ้ง, คาถาเสกน้ำล้างหน้า, โอมสิทธิสาวหูม ฯลฯ มีวันเดือนปีเกิดของบุคคลด้วย เช่น “ไอ่อยู่ ปีชวด เดือน ๘ แรม ๑๑ ค่ำ วันเสาร์ ชายอยู่”, “ปีเถาะ เดือน ๖ แรม ๑๕ ค่ำ วันจันทร์ หญิงบูน”, “ปีวอก เดือน ๗ แรม ๕ ค่ำ วันผะหัส ชายยัน”, “ปีฉลู เดือน ๕ แรม ๕ ค่ำ วันผะหัส ชายหมาย”, “นามสกุล รวมแสง”
